Een nieuw rooster

Ondanks dat ik geen last heb van onzekerheid en ik goed voor mezelf kan opkomen, ben ik toch zo’n typische vrouw die zich aanpast aan anderen.
Dat uitte zich onder andere in de keuze van vrije dagen die ik maakte toen ik vanwege de komst van Zonnekind in mijn leven, parttime ging werken.

Op dat moment had één van mijn vaste medewerkers op woensdag ’s middags altijd vrij. Een ander kon op woensdag en vrijdag niet werken. De derde had om de week op maandag vrij. Zij kon best wat lopende dingen van me overnemen af en toe, maar alleen naar zakelijke besprekingen met klanten dat was eigenlijk niet mogelijk. Donderdags hoefde ik niet te rekenen op oppasoma, liet mijn zusje me al weten toen ik nog pril zwanger was. Want dan paste oppasoma op háár kinderen. Het kinderdagverblijf liet weten dat de donderdagen wel altijd erg drukke dagen waren en de maandagen ook. Dus op die dagen zou het wel moeilijk worden allemaal, om mijn meisje op te vangen.

Alles opgeteld, afgetrokken en afgewogen werden mijn vaste werkdagen: dinsdag, woensdag en vrijdag. Op maandag zou oppasoma kunnen komen, maar dan wel pas vanaf een uur of 10, want ze kwam met de trein en wilde pas na 9 uur reizen in verband met de kortingskaart. Tja dat snapte ik natuurlijk ook wel weer. Ik bood aan om de reiskosten op me te nemen maar daar wilde ze absoluut niets van weten. Maar het was toch wel duur, dus ja, pas vanaf een uur of tien. En dan natuurlijk eerst koffie drinken en de ditjes en datjes doornemen, waardoor deze “eigenlijk-werkdag” gereduceerd werd tot nog maar vijf uur…

Het was dus niet ideaal allemaal. Maar goed, een ideale wereld bestaat niet, zéker wanneer je als eigenaar van een bedrijf, mét vrij onzelfstandig vast personeel, en ook nog eens alleenstaande vrouw, mama gaat worden…

We deden het er dus mee de afgelopen jaren.

En nu, nu Zonnekind alweer bijna drie jaar oud is en ze zo dol is op dansen? Nu heb ik eindelijk de dagen omgewisseld. Voortaan zijn we vrij op dagen die ons beide het beste uitkomen en ook nog eens handig zijn voor het bedrijf. Ik werk niet meer op woensdagen en sommige vrijdagen. Op woensdag zal Zonnekind binnenkort haar balletlessen gaan volgen (zei ik grappend: het is peuterdans en geen ballet….!). Op vrijdag zal ze af en toe uit logeren gaan: bij oppasoma en -opa of bij een tantetje. Soms, als het druk is, zal ik haar misschien een middagje uit spelen laten gaan bij de buurmeisjes of een vriendinnetje, zodat ik nog een paar uurtjes kan werken. En in de echt drukke periodes koop ik er een kinderopvangdagje bij…

Stom is dat toch. Dat je een eigen bedrijf hebt en soort van eigen baas zou moeten zijn waardoor je “met niemand rekening hoeft te houden” en vervolgens bijna drie jaar lang op dagen werkt en vrij bent die eigenlijk helemaal niet zo handig passen…

Wat nou voor mezelf kunnen opkomen…

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in dagelijksedingen, werk, Zonnekind. Bookmark de permalink .

3 reacties op Een nieuw rooster

  1. Ja, opvang bij mekaar puzzelen is vaak niet makkelijk hè. Daar heb ik ook ervaring mee gehad in het verleden…

    Like

  2. Spaarmoeder! zegt:

    Passen en meten en rekening houden met de wensen van anderen terwijl je zelf dezelfde wensen hebt… da's lastig! Gelukkig dat je het nu wel goed hebt kunnen regelen.

    Like

  3. Dertiger zegt:

    herkenbaar. ik ben gastouder maar zelf nog jonge kids. dochter gaat eind dit jaar starten met zwemles.. wordt nog een heel gegoochel.. wat nou zelfstandige met zelf te bepalen werktijden :p je bent altijd afhankelijk van je “klanten” in mijn geval ouders die opvang nodig hebben wanneer zij werken (en niet wanneer het mij het beste uitkomt :p)

    maar ik ben blij dat het puzzelen nu nog goed gaat iig:)

    Like

Reacties zijn gesloten.