Avontuur

Zie je die ruit in die deur? De deur van mijn kelder?
 
Kapot he? 
Tja, lief dagboek, ik moet bekennen… mijn schuld, allemaal mijn schuld…
Het begon met het ophalen van de mini van het kinderdagverblijf. Ik was naar een klant geweest, dus met de bus. Omdat ik mijn handen regelmatig vol heb met kind en extraas zoals een zakje met een natgeplast onderbroekje of bijvoorbeeld een traktatie van een kindje, laat ik mijn sleutels regelmatig even in de bus. Ik verstop ze dan ergens onder of tussen, zodat mensen wel de bus in kunnen, maar er niet binnen 1 minuut mee kunnen wegrijden.
Aldus geschiedde ook afgelopen dinsdag… 
Kom ik terug bij de bus, blijk dat ik in een onbewaakt moment de deur op slot heb gedaan. Daar kunnen we dus niet meer in…
Géén heel groot probleem: we lopen wel even naar huis want daar ligt de reservesleutel.
Dacht ik…
Tja en toen? Lang verhaal kort? 
Huis op slot. Buren met sleutel niet thuis. Wachten. Rondje lopen. Meisje heeft het koud. Meisje is moe. Meisje wil een slokje water. Nog een rondje lopen. Even op het stoepje zitten. Wachten. Nog een wachten.
Bij de andere buren de wegenwacht bellen. Nee mevrouw als u niet kunt bewijzen dat u bent wie u bent en als u u lidmaatschapsnummer niet uit uw hoofd weet (want dat pasje zit in mijn tas in de bus… net als mijn identiteitsbewijs… en andere mogelijkheden om te identificeren in mijn huis die dus ook dicht is…) dan kunnen we u niet helpen…
Nog langer wachten. Toch maar weer naar buiten want we zijn allebei niet echt in de stemming om sociaal te doen bij de andere buurvrouw die wel aardig is maar die we niet zo goed kennen. Meisje lief meisje ik weet dat je moe bent en honger hebt en dorst en dat je het koud hebt. Mama is ook een beetje verdrietig net als jij maar liefiepiefie ga maar niet huilen en gelukkig regent het niet… We gaan nog maar een rondje lopen mama draagt je wel mama vindt jou lief en dapper dat je niet huilt terwijl je zo moe bent…
Uiteindelijk klim ik over het hek, de tuin in. Dat is een hoog hek en ik heb een nauw rokje uit maar op een onbewaakt moment ziet niemand me…
Nee alle ramen alle deuren dicht… Meisje ja ik weet dat jij aan de andere kant van het hek bent en dat je bij mama wilt zijn maar mama krijg je niet over het hek. Ga maar even zitten meisje mama geeft je een deken die ik de schuur lag. Ga maar verstoppen onder de deken mama komt eraan…
En toen? Toen sloeg ik dus het raam in van de kelderdeur. Het was inmiddels half acht geweest…. 
Gelukkig kwam de buurvrouw met de sleutel niet één minuutje later aanfietsen…

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in dagelijksedingen. Bookmark de permalink .

3 reacties op Avontuur

  1. Tot half acht heeft genietkind gewacht. Logisch dat je ten einde raad was. Lange dag geweest.

    Like

  2. Mammalien zegt:

    Arggh, wat een gedoe. Ik ben altijd bang (check het 100 keer) dat ik m'n sleutels kwijt ben. Heb ook wel eens voor de dichte (auto&huis)deur gestaan, en da's niet handig.

    Like

  3. grandma zegt:

    Heb ook ooit eens een ruitje ingeslagen van de terrasdeur. Zoontje en baby-dochter waren binnen , moeders buiten, deur in het slot gevallen. Tja. Wel een mooi verhaal voor later 🙂

    Like

Reacties zijn gesloten.