Het vijfde wiel

Vrienden van mij lijken hun relatiecrisis te overleven. Tijd voor mij om de andere helft van het setje eens wat beter te leren kennen.
Hem ken ik al jaren. Een goede vriend. We gingen samen klimmen en lagen dan de hele nacht te kletsen in ons tentje. We bezochten lekker gekke concerten. Hij was wel van de spontane uitjes, ik wat minder maar liet me graag door hem meenemen.

Een vriendschap tussen een man en vrouw kan best, zonder dat het spannend wordt.

Toen ontmoette hij haar. Ik vond dat heel leuk voor hem. Wat ik minder leuk vond, was dat onze vriendschap in rap tempo veranderde. Ook toen de eerste verliefdheid, waarin je totaal in iemand kunt opgaan, voorbij was, waren alle leuke uitjes verdwenen. We zagen elkaar nog wel, maar zij was daar altijd bij. Ik vond haar ook best leuk hoor, daar niet van. En nog steeds gingen we samen klimmen. We huurden samen een huisje, met ook nog anderen daarbij.

Toch vond ik het jammer. Ik heb weleens gefrustreerd tegen hem gezegd: “Volgens mij poepen jullie nog samen!”, tijdens de eerste gelegenheid-in-jaren dat ik eens met hem afsprak zonder dat zij erbij was. Onzin, volgens hem. Het was ook een wat onbespreekbaar onderwerp. Toch heeft deze uitroep hem wel wat aan het denken gezet want sindsdien spraken we weer samen af, zo af en toe. Even een uurtje de stad in.

Toen kwam daar een relatiecrisis en nu, een half jaar later, komt er weer wat rust in de relatie. Het lijkt erop dat ze er samen uit gaan komen. Gelukkig maar.

Om dat te vieren nodigde ik haar onlangs uit om eens samen af te spreken. Ik zie haar immers nooit zonder dat hij erbij is en dat voelt, na al die jaren, toch niet meer goed. De tijd is rijp om haar eens te leren kennen als “meer dan de vriendin van”.
Ze reageerde enthousiast. Via whatsapp liet ze vervolgens echter weten dat hij ook graag mee ging….

He bah! Daar ging mijn plannetje!

Als single is het niet altijd leuk om met stelletje-stelletjes om te gaan… Er zijn dan vaak momenten dat je je het vijfde wiel aan de wagen voelt. Zo was ik vorig jaar op vakantie met vier families met kleine kinderen. Heel leuk en gezellig. Maar toch waren daar momenten…. Tja…. ik was dus de enige die geen partner had…
Ik blijf de indruk houden dat stellen je af en toe wat half medelijdend aankijken. En ja, er zijn inderdaad momentjes dat ik besef dat alleen zijn niet zo leuk is. Tijdens het eten, bijvoorbeeld, wanneer iedereen gezellig zit te keuvelen voor de eigen tent. Ik keuvel ook hoor, met mijn Zonnekind… Meestal gaat dat dan over “nóg een hapje!”. Dat is tóch anders…
Bovendien ben ik eigenlijk altijd in de minderheid, waardoor het voor iedereen, ook mezelf, logisch is dat ik mijn plannen afstem op de anderen. Logisch misschien, maar niet altijd leuk. Soms voelt het alsof ik getolereerd word. Soms voel ik me ook écht te veel: samen kamperen en klimmen prima, maar als een stelletje met de kids een stadje gaan bezoeken, dan nodig ik mezelf niet uit. Mensen moeten immers ook de ruimte krijgen om gewoon met hun gezinnetje leuke dingen te doen. Ik bezoek het stadje wel op een andere dag.
Soms word ik uitgenodigd voor uitjes samen met het stel-met-of-zonder-kids en soms zeg ik dan ja. Maar toch krijg ik dan af en toe het gevoel een aanhangsel te zijn, zeker wanneer het stel in kwestie onderonsjes heeft. Dat is niet leuk. 

Er zijn gelukkig ook heel veel momenten dat ik zéker niet wil ruilen met mensen die een man of vrouw hebben. Wanneer ik onderhuidse frustraties opvang bijvoorbeeld. “Oh, ik dacht dat jíj de luiers had ingepakt, nu zitten we zonder!” of “Heb jij Jantje dat ijsje gegeven, oh, nou, dan kan ik net zo goed stoppen met koken want dan eet hij toch nog niet, de komende twee uur.”

Al met al is er een mooi evenwicht bij mij, als het gaat om de voor- en nadelen van het single moeder zijn. Dat ik geen man heb, maakt bijvoorbeeld dat ik vaak in mijn kracht kan/moet staan. Er is immers niemand die het van me overneemt als ik op dat krappe plekje moet fileparkeren met Sunny de bus, of wanneer het dak van de badkamer lekt en er een reparatie nodig is. Er is ook geen superheld die voor mij spinnen buiten zet. Een mooie bijkomstigheid is gelukkig dat ik niet bang ben uitgevallen.
Maar goed, ook de klussen en klusjes die niet zo goed bij me passen (was ik nou laatst echt heus zelf een fiets aan het repareren???)  zal ik zelf moeten doen. Dat doe ik en daar ben ik trots op en dat is zo ongeveer het mooiste voordeel aan het single zijn.
Ook ga ik er meer op uit, simpelweg omdat ik thuis niemand tegenkom die ouder is dan twee en een half en dus voor een volwassen gesprek iets afspreek met een vriend of bekende. Ik maak veel mee. Ik zak niet weg in passiviteit en luie gewoontes.
Ik maak ook makkelijk contacten met mensen: iemand die alleen is (al dan niet met kind) is toch wat toegankelijker: mensen hebben minder het idee dat ze storen in een goed gesprek.

Ik heb de vriendin een berichtje terug gestuurd. De uitnodiging geldt niet voor hen samen maar alleen voor haar. En ik verheug me erop om samen iets leuks te gaan doen!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in singlemum. Bookmark de permalink .

6 reacties op Het vijfde wiel

  1. Mammalien zegt:

    Goed plan! Ben benieuwd hoe ze reageert, of ze snapt wat je wilt en daar ook voor in is.

    Like

  2. Daantje zegt:

    Goed dat je zo je grenzen aangeeft!

    Wij hebben ook één single vriendin in onze vriendengroep. Ik spreek vaak 's middags met haar af, even over vrouwenzaken praten. Ze blijft dan meestal wel eten en ziet mijn man dan ook nog even. Is altijd reuze gezellig 🙂

    Like

  3. Ik ben ook benieuwd wat ze ervan zegt, hopelijk vat ze het goed op en hebben jullie straks een leuk uitje!

    Like

  4. Min of Meer zegt:

    Goed dat je haar nog eens duidelijk maakte dat je een 1-op-1 uitje met haar wou. Ik kan me je goed voorstellen.
    Jouw gevoel over single versus stellen herken ik heel erg. Ik was heel laat met settelen en toen iedereen bij mij al kinderen en een partner had, had ik dat niet. Ik werd wel overal nog uitgenodigd maar soms voelde het niet prettig.
    Nu heb ik inmiddels vriendinnen die bij hun man weg zijn en weer single zijn en heb ik partner en kind. Ik vraag vaak gewoon wat ze willen: met of zonder mijn man en kind erbij. Omdat ik zelf niet zo mobiel ben spreek ik dan soms af als Sem en Mischa op stap zijn, dan heb ik hier het rijk alleen met een vriendin.

    Like

  5. mm-iirraah zegt:

    Wat goed dat je daar rekening mee houdt! Dat gebeurt mij nou nooit, dat me gevraagd wordt wat ik zelf leuk vind. Ik vraag dat zelf wel altijd qua met of zonder kind(eren) afspreken. Beide varianten zijn wat mij betreft oké, maar soms is het wel leuk om dat te variëren. Een gesprek voeren met je vriendin terwijl er drie kinderen onder de drie in de buurt zijn, is namelijk heel anders dan zonder kinderen.
    Ook vriendinnen van me die kinderloos zijn, zitten lang niet altijd te wachten op mij mét kind. Prima, dan spreken we 's avonds af. En dan bij mij als ik geen oppas geregeld krijg.
    In jouw geval is het ook heel logisch dat er rekening wordt gehouden met hoe mobiel jij bent (vind ik dan…).

    Dat zou eigenlijk heel normaal moeten zijn, om dat te overleggen. Raar dat dat zo weinig gebeurt…!

    Like

  6. Helder en duidelijk verhaal. Goed om bij stil te staan.
    Wij hebben ook een single (man) in de vriendengroep en nog een kinderloos stel. Je merkt dat na jaren praktisch wij met z'n vijven overblijven. De rest zie je praktisch niet meer.
    Mijn man en ik proberen er ook aan te denken en de single niet altijd single te laten, maar daar regelmatig over de vloer komen. Wat overigens ook gezellig is hoor.
    Soms gaan mijn man en hij even met z'n tweeën weg. Prima. Of hebben ze een mannenavond met andere vrienden (die ik niet ken). Ook prima. Ik breng en haal mijn man en de single. Kunnen ze lekker drinken, aan fietsen hebben ze allebei een hekel.

    Overigens geldt dat binnen een relatie ook. De man moet zijn eigen ding hebben en de vrouw ook. Dat kan een hobby zijn of een gezellig avondje met vrienden o.i.d. Maar man en vrouw moeten geen kauwgom worden. {denk ik}

    Like

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s