Een maandje geen salaris…

Aan het einde en het begin van de maand worden de meeste zakelijke vaste kosten afgeschreven. Bij onvoldoende saldo kan dat niet, en geeft het veel gedoe en geschuif met geld. Vandaar dat ik mijn bedrijf eerst “kaal laat plukken” door de telefoonaanbieder, post, verhuurder, internetaanbieder etcetera etcetera, voordat ik ga overwegen om salaris over te maken naar mijn privé rekening.

Ik ontvang dus meestal rond de 7e van de maand mijn eerste salarisdeel. Rond de 25e ontvang ik, mits er dan geld is, de rest. Dat is wederom afhankelijk van wat er op de zakelijke rekening staat: wanneer veel debiteuren laat betalen dan gaat het feest niet door…
Zakelijk heb ik amper een buffer. Tot nu toe ben ikzelf dus die buffer. Als het niet-uitbetalen van mijn salaris niet voldoende is, leeg ik al mijn spaarpotjes in de zakelijke rekening. Dat doet dan altijd wel even pijn maar gelukkig is het meestal tijdelijk, om late betalingen te compenseren. Meestal kan ik een weekje later een deel van dat spaargeld, of gewoon alles, weer terugstorten naar mijn privé spaarrekeningen.

Om mijn onregelmatige (privé-) inkomsten op te vangen, heb ik dus een behoorlijke buffer. Deze is eventueel goed om een paar maanden te kunnen leven zonder salaris, wanneer mijn bedrijf een tijd lang weinig omzet zou draaien en er niet voldoende binnen zou komen. Deze buffer is te klein om mijn zakelijke vaste kosten langer dan een maand te betalen, wanneer er echt helemaal niets zou binnen komen. Ik heb immers een buffer van €10.000 en dat is precies voldoende omzet voor één maand, om quitte te spelen.

Het blijft dus iedere maand spannend of ik voldoende kan factureren.

Deze maand wachten alle opdrachtgevers nog even met betalen… Dus de zakelijke rekening is helemaal leeg…

Geen salaris deze maand dus en het saldo van mijn buffer is opeens een stukje lager…

Ik klaag niet hoor! Ik haal het wel weer in… Sinds een paar dagen ziet het er rooskleurig uit aan de inkomstenkant: veel nieuwe aanvragen en hopelijk dus ook een paar nieuwe opdrachten. Nu dus nog even een maandje niet, maar er staan nog rekeningen open en nog steeds kan ik veel en veel makkelijker sparen dan heel veel andere mensen. Het lijkt er zelfs op dat ik al mijn spaardoelen ga bereiken dit jaar…

Daar tegenover staat dan wel weer, dat ik hard heb gewerkt de afgelopen weken. Dan heb ik het over werkdagen waarop ik om half acht al op de stoep stond bij het kinderdagverblijf om mijn meisje weg te brengen (eerder kan niet) om vervolgens snel naar kantoor te fietsen.
Werken tot kwart voor zes, zonder pauze, boterhammetje achter de computer.
Racen naar het kinderdagverblijf dat immers om 6 uur dicht gaat: ik ben dan 5 minuten te laat als ik wind mee heb en dat is aanvaardbaar: de juffen zijn meestal nog wel even aan het opruimen.
Koken, eten, kletsen met genietkind, zij naar bed en de laptop weer aan om nog even wat dingen af te ronden.
Doorwerken tot rond middernacht.

Ook op vakantie ging de laptop mee en aan zodra Genietkind sliep. Zo kun je toch iedere dag een uur of vier werken immers.
Bovendien bleef mijn meisje in de afgelopen zes weken twee keer een nachtje logeren zodat ik extra dagen en avonden kon werken.

 En tja, als je geen man hebt moet je óók het vuilnis buiten zetten en de fiets repareren…. en de was… en boodschappen… en….. 

Maar ik had nog steeds voldoende tijd om te bloggen en ook kletste ik af en toe een tijd lang op Twitter. Ik was wel mooi een weekendje weg met Pasen èn Hemelvaart dus waar hebben we het over…

Het zijn ook nog steeds onzekere tijden voor mijn bedrijf. Er zijn nu eenmaal weinig zekerheden en het kan, nog altijd, zó maar mis gaan. En dan heb ik niets. Niet eens WW, ziektegeld of WAO.

Je moet er tegen kunnen, tegen het ondernemerschap. Ik zou niets anders willen. Het inkomen is één aspect eraan. En na de eerste jaren, waarin ik behoorlijk bikkelde op €1.200 netto, heb ik financieel gezien weinig te klagen. Maar dat is niet het belangrijkste voordeel voor mij. Ik vind het heerlijk om zelf te bepalen wat de kwaliteit van mijn diensten is. Ik houd van de creativiteit van het ondernemerschap.
Zeker sinds ik mijn laatste twee medewerkers weg stuurde heb ik heel erg veel plezier in mijn werk: ik omring me door mensen die me inspireren en positief ondersteunen en ik heb een grote flexibiliteit in het kiezen van mijn werktijden – zeker op tijden dat het rustiger is…

Dus tja. Dan is een maandje geen salaris eigenlijk helemaal niet erg…!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in geld, werk. Bookmark de permalink .

3 reacties op Een maandje geen salaris…

  1. Deze reactie is verwijderd door een blogbeheerder.

    Like

  2. Hoi Mirah dank je voor je reactie maar ik lig echt niet een hele dagen of middagen op bed hoor.
    Ik doe ook weleens iets nuttigs. 😉
    Ik heb je blog opgeslagen en ga lekker bij je lezen. groetjes.

    Like

  3. mm-iirraah zegt:

    Op per ongeluk verwijderd en het was nog wel zo'n leuke reactie. ..

    Like

Reacties zijn gesloten.