budget valkuil

Ken je die uitdrukking: Penny Wise en Pound Foolish?

Ik vraag me af dat geldt voor de mensen als ik, die braaf alle boodschappen netjes bijhouden en verantwoorden iedere week. Al die lieve huisvrouwen en -mannen, mezelf incluis, die proberen hier en daar een euro of een halve euro te besparen, door aanbiedingen te kopen, moestuintjes aan te leggen en restjes van de vorige dag op te maken.

Penny wise ben ik wel geworden de laatste maanden: het lukt me (best) goed om op de kleintjes te letten. Maar… kan ik mezelf er ook toe zetten om Pound Smart te worden of ben ik Pound Foolish? Bijvoorbeeld: komt er voldoende geld binnen en geef ik geen onnodige (grote) bedragen uit aan zaken waar ik niet beter van word?

Sinds ik begonnen ben mijn hypotheekschuld af te lossen en sinds ik budgetteer, heb ik op zo ongeveer alle kostenposten kunnen besparen. Dat ging soms om hele bedragen en het betref zo ongeveer alle kostenposten die ik heb. Ook vernieuwde ik mijn aanvraag voor de kinderopvangtoeslag waardoor ik erop vooruit ging. Dus ja, niet alleen beknibbel ik op die kilo aardappelen; ik heb naar ál mijn uitgaven gekeken. Ik weet waar ik eventueel nog meer op zou kunnen bezuinigen (“goede doelen”, “abonnementen”) maar met argumenten doe ik dat niet.

Ik weet ook wel wat mijn Pound Foolish valkuilen zijn…

Eén daarvan? De grootste bijvoorbeeld?

Online shoppen.
Specifieker: ik vind het erg erg moeilijk om geen impuls aankopen te doen. 
Zelfs bij de supermarkt koop ik meer dan dat ik eigenlijk nodig heb: die reep chocolade is immers nooit écht nodig. Maar goed, vooruit, ik geef mezelf die vinger ruimte.

Zo lang ik maar niet aan het online shoppen ga….

Tegen de grote uitgaven door mijn online shopgedrag, kon geen boodschappenbudget tegenop… Ik ben gewoon niet in staat om alleen maar aan te klikken wat ik nodig heb en de rest van de aanbiedingen ongemoeid te laten…

Zo was ik zojuist op zoek naar een goedkope oplossing voor het fenomeen “vliegen” in Sunny de Bus. Een vliegengordijn dus, maar dan met andere maten. Bij !KEA hebben ze een “roomdivider” die er gewoon uitziet als een vliegengordijn en die qua breedte heel geschikt is. Hij is ook nog eens heel betaalbaar. Dus die klikte ik aan.

En keek vervolgens nog even verder… En bestelde een…

leuke set muurstickers, een geweldig leuke schommel die je ook aan een boomtak kunt hangen, een paar hoeslakens, een opberger met vakken, een speelgoed-ijsjesset voor in de zandbak, een set washandjes, een zonnescherm, een heel leuk stofje en een lichtsnoer op zonnecellen.

En toen had ik voor 142 euro aan spulletjes in mijn boodschappenkarretje liggen.

Dat valt nog mee hoor, voor mijn begrippen…. 

Als ik kleren bestelde (“echt alleen maar een paar simpele shirtjes voor de zomer…”) tikte de uiteindelijke bestelling makkelijk de duizend euro aan. Dan nam ik mezelf voor om alles te passen en minimaal driekwart terug te sturen, maar uiteindelijk gebeurde het best wel eens een keertje dat ik maar de helft of minder dan de helft terugstuurde. Hopla 500 euro kwijt…
En kleding of schoenen hield die ik eigenlijk niet nodig had. En niet zo veel droeg… Mijn kast hangt er nog steeds vol mee en het is ook helemaal niet zo moeilijk voor me om dit jaar helemaal niets te kopen, qua kleding. Hoewel een paar makkelijke sneaker-achtige schoenen voor het dagelijkse gebruik….
Ook ben ik niet in staat om – al dan niet via internet – twee of drie bolletjes garen te kopen. Het wordt altijd een hele doos…

Er is ook eigenlijk maar één oplossing voor dit shopgedrag: gewoon helemaal niets meer bestellen via internet.

Ik shop echter nog steeds online. Hartstikke leuk blijft dat. Ik word er nog steeds heel hebberig van en blijf leuke gezellige dingen aanklikken. Dingen die ik niet nodig heb. Ik laat de lijst bestellingen met de bijbehorende bedragen rustigjes oplopen.
Maar tot nu toe is het me echter gelukt om van de knop “BESTEL” af te blijven.

Hoeveel ik bespaard heb door niet langer dingen te bestellen via internet is moeilijk in geld uit te drukken.Ik zou kunnen nazoeken wat ik in 2013 heb overgemaakt aan de webshops die ik vaak bezocht.

Maar eigenlijk? Eigenlijk wil ik het helemaal niet weten…

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in budget, consuminderen. Bookmark de permalink .

9 reacties op budget valkuil

  1. Daantje zegt:

    wow, 1.000 euro aan kleding bestellen…. Dat zal zeker aantikken als je dat niet meer doet 🙂

    Like

  2. mm-iirraah zegt:

    Wat geef jij uit aan kleding, per jaar? Kind erbij? Ben benieuwd….

    Like

  3. Haha, zoooooo herkenbaar. Alleen niet het bedrag voor kleding. Maar zeker wel het garen. Doe ik het allerliefst rechtstreeks bij de groothandel. Nog veel leuker. Met mijn afgemeten kledingbudget en zakgeld elke maand moet ik het van mezelf doen. Vanmorgen wel weer een ruime 200 euro uitgegeven vanaf de gezamelijke rekening. Huid- en haarverzorging. Wat voedingssupplementen en andere lekkere/leuke dingen. Dus daar kan er bij ons ook nog wel iets aan gedaan worden 🙂

    Like

  4. Ik laat tegenwoordig mijn bestelling een dagje “rusten”.
    Even de brouwser open laten staan en de volgende dag weer kijken.
    Doorgaans streep ik dan alle impulsaankopen weg en soms annuleer ik de gehele bestelling, gewoon omdat ik het dan ineens niet meer zo nodig vind.
    Het beste (voor mij) werkt het om gewoon naar de winkel te gaan en contant af te rekenen.
    Dat merk ik meteen in de knip en heel vaak ben ik dan te pinnig om die impulsaankopen te doen.
    (Supermarkten uitgezonderd; daar doe ik nagenoeg altijd een impulsaankoop)

    Like

  5. Ik wist niet dat je bij Ikea inmiddels online kon shoppen? Dat is voor mij ook linke soep. Ik voel het gewoon kriebelen.

    De tip van Thuisblijfmoeder Sofie vind ik goed: 24 uur afkoelen, en als je het dan nog wilt kopen.

    Huisvlijt

    Like

  6. Kniepertie zegt:

    Wat heb 'k een mazzel, ik haat online kleding shoppen, want niets past of 't staat niet leuk, is te kort maar meestal te lang en meer 'smoesjes'. Dus 'k moet naar de winkel en dat terwijl 'k een hekel heb aan 't passen, de muziek, de andere kledingzoekers en nog meer smoesjes. In een winkel waar 'k me op m'n gemak voel, het niet te druk is, geen hijgerige verkoper het kleedkamertje binnenstormt en 'last but not least' ook nog kleding te koop is wat 'k leuk vind, ja dan koop 'k wel eens veel te veel. (goedmakertje voor alle keren dat 'k onverrichterzake naar huis ging, denk 'k dan),
    groet

    Like

  7. Lot zegt:

    Geef je echt regelmatig zoveel aan kleding uit? Buiten dat ik me dat nooit heb kunnen permiteren geloof ik ook niet dat ik dat ooit zou doen. 100 euro vind ik al veel voor bv broek of trui en dat is dan ook maar 1 of 2x voor gekomen. Mijn grootste sport is kringlopen en dan iets kopen wat duur merk is en dan voor paar euro. Laatst schoenen die 150 normaal zijn een een top van die na nazoeken van het merk ook zoiets nieuw zou kosten.
    Ikea oid kan me ook niet zo snel verleiden. Zal wel saai persoon zijn.

    Like

  8. Lot zegt:

    Achter de voorlaatste zin moest ook nog komen en dan voor meer verkopen.

    Like

  9. mm-iirraah zegt:

    Zo te lezen heb ik je een goed gevoel gegeven over jezelf. Fijn!

    Like

Reacties zijn gesloten.