De kliniek die "ja" zei…

De kliniek “waar jij gemaakt bent” is failliet…

En ja… dat doet me wat…

Deze kliniek behandelde vrouwen en stellen met een kinderwens. Vaak waren dat mensen die elders niet goed terecht konden. Mensen zoals ik. Ik werd immers geweigerd in verschillende ziekenhuizen: omdat ik koos voor een onbekende donor.
Maar ook en vooral omdat ik single was en sommige ziekenhuizen “om geloofsovertuiging” mij daarom niet wilden begeleiden in mijn kinderwens.
Andere ziekenhuizen hadden wachtlijsten van meer dan een jaar en mijn klok tikte en tikte…

Ik kreeg een beetje het gevoel een paria te zijn, het gevoel dat ik geen recht zou hebben op een kind, het gevoel dat er iets “mis” was met mij… Dat ik geen goede moeder zou worden. En dat alleen maar omdat ik een eventuele vader van mijn kinderen maar niet tegenkwam…

Ik raapte alle mijn dapperdraadjes op en stapte de zwangerword-achtbaan in en gelukkig zei deze kliniek geen “nee”…

En na een – ook hier – veel te lange wachttijd mocht ik beginnen. Veel behandelingen volgden en uiteindelijk werd ik zwanger van jou en kwam jij in mijn leven. Dat kan ik wel zo in één zinnetje beschrijven, maar het was zeker niet makkelijk. Ik moest er veel voor over hebben. Soms lag dat aan de kliniek, zoals uitlopende wachttijden, en dan heb ik het niet over tien minuutjes en ook niet over een half uur.
Een fertiliteitsbehandeling ondergaan is iedere dag 100% inzet: hormonen inspuiten, dagen tellen, testjes afnemen. Van de één op de andere dag opeens in de auto springen, op weg naar de kliniek, voor een inseminatie of omdat er eitjes geoogst moeten worden. Jezelf en je diepste kwetsbaarheden – letterlijk en figuurlijk – bloot stellen.
De dagen tellen en omgaan met alweer een teleurstelling… zó je best doen zonder succes, maand na maand…

Ja dat was zwaar…

Gelukkig kwam jij daar op een dag, eerst een klompje celletjes maar, onzichtbaar met het blote oog.
En moet je nou toch eens zien…?!

Daar ben je, jij helemaal. Vingers tenen kriebelende haartjes lachjes grapjes streken verdrietjes geklets. Ook om zes uur ’s morgens soms en nooit nee nooit vind ik dat erg.
Daar ben jij en ja je mag er zijn. Je bent helemaal goed zoals je bent.

 En ja natuurlijk was jij al die moeite waard. Maar nog steeds word ik er een beetje verdrietig van als ik eraan denk hoe het allemaal gegaan is…

Terug naar de kliniek.

Deze kliniek die ja zei. Waarvan werd gezegd dat de eigenaar een cowboy was. Waar ook ik soms wat vraagtekens bij had. Bij sommige vrouwen bijvoorbeeld, daarvan kon ik me wel voorstellen dat andere artsen ze niet wilden helpen in hun kinderwens om de duidelijk zichtbare gezondheidsrisico’s vanwege zwaar overgewicht…

Aan de andere kant kon ik ook begrijpen waarom ook deze vrouwen een behandeling kregen in deze kliniek…..
Want…. waarom sommige stellen of vrouwen wèl helpen en anderen niet? Waar ligt de grens?
Wie heeft het recht deze keuzes voor een ander te maken en waarom, om welke argumenten? Wie bepaalt welke argumenten wegen en welke niet?

Het is een groot ethisch dilemma en deze kliniek gaf een simpel antwoord: iedereen die wil (en ja, natuurlijk was er een intakeprocedure om na te gaan of cliënten niet compleet een overduidelijk ongeschikt waren voor het ouderschap…)
Toch blijft dat altijd een hele lastige ethische kwestie, zeker als je de fertiliteitsbehandeling gelijk stelt aan een natuurlijke conceptie. Als mensen zwanger raken door dronken de bosjes in te duiken (ook dát heb ik even, heel even, overwogen…), waarom zou je dan een ander het recht ontzeggen die het op een “nette manier” wil doen…? De reden die sommige ziekenhuizen hebben, namelijk omdat ze gesponsord worden door religieuze stichtingen, is dat dan goed te praten? Wat maakt dat religie daar een rol in zou moeten spelen? En eigenlijk is het gewoon een geldkwestie natuurlijk, laten we eerlijk wezen: de directeuren van de ziekenhuizen willen best maar zo lang die religieuzen geld en macht hebben… tja….

(Hoe zat dat ook alweer met brood en vissen delen? Naastenliefde en elkaar wat gunnen? Welk boek is daar toch over geschreven? Over de maagdelijke conceptie… en zo…? )

Mij werd het recht uiteindelijk niet ontzegd. Niet door deze kliniek. Ik mocht proberen mama te worden…

Dankzij deze kliniek dus.

Deze kliniek die nu failliet is…

Ik heb geen idee wat het faillissement veroorzaakt heeft. Ik weet wèl dat de kliniek een aantal malen tevergeefs probeerde om een vergunning te krijgen voor en fertiliteitslab en dat deze geweigerd werd. Of dat nu wel of niet terecht is kan ik niet beoordelen.

Ik hoop alleen niet dat er nu vrouwen zoals ik, stellen zoals ik nog langer moeten wachten en misschien wel nooit mama en/of papa kunnen worden…. want dat verdriet… dat gun je niemand….

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in singlemum. Bookmark de permalink .

10 reacties op De kliniek die "ja" zei…

  1. Ongelofelijk dat er nog steeds ziekenhuizen zijn die single vrouwen niet willen helpen uit 'geloofsovertuiging'. Koppels bestaande uit twee vrouwen zullen dan waarschijnlijk ook niet welkom zijn. Heel erg vind ik dat…

    Like

  2. Toch kan ik me er wel wat bij voorstellen dat sommige klinieken vanuit geloofsovertuiging sommige mensen weigeren.

    Maar superfijn voor je dat je een plek hebt gevonden waar ze je hielpen.

    Huisvlijt

    Like

  3. Min of Meer zegt:

    Ik kan me voorstellen dat het je raakt dat juist deze kliniek failliet werd. Ze hebben je kinderwens uit laten komen, dat is onbetaalbaar. Gelukkig was jij er 'op tijd bij'. En ooit, daar ben ik van overtuigd, zal het mensen die zogenaamd afwijken van de maatschappelijke norm niet meer zo moeilijk worden gemaakt om hun kinderwens te vervullen. Wat de samenleving als wenselijk ziet en beschouwt als een gezin, verandert gelukkig razendsnel. En jij geniet van je kleine meisje.

    Like

  4. Mammalien zegt:

    Wat je zelf al schrijft, er zijn zat stellen/moeders die zelf “zomaar” een kind krijgen, die absoluut niet geschikt zijn… Terwijl de selectie voor kunstmatige inseminatie of adoptie/pleeggezin enorm streng is. Die laatste kom je volgens mij ook niet door als je geen stabiel gezin (met man dus!) hebt.

    Ik zie nu ik dit schrijf voor me hoe je eerst door de selectiecommissie moet voor je van de pil af mag. Dat kan ook niet de bedoeling zijn. Hm. Lastig probleem blijft het wel.

    Geniet jij van je kindje! (En zij van jou)

    Like

  5. mm-iirraah zegt:

    Ik kan me dat niet voorstellen. Die mensen hebben “De Boodschap” niet begrepen. Bovendien vind ik het héél erg als mensen denken dat ze omdat ze in een boek geloven, het recht hebben om over anderen te oordelen. Ook dát is iets dat degene over wie het boek geschreven is, niet zo bedoeld kan hebben… Die was immers van liefde voor iedereen en zo.

    Like

  6. mm-iirraah zegt:

    … ik denk dat er inderdaad veel voorbeelden zijn van vrouwen / stellen die een kind gekregen hebben, die dat nooit hadden moeten doen….

    Like

  7. Mooi blog en iets om heel goed over na te denken voor we anderen veroordelen… Geniet van je mooie meisje!

    Like

  8. Mammalien zegt:

    En ze zaten laatst allemaal tegelijk met ons in de indoorspeeltuin/ballenbak. Arrrrgghhhhhh! 🙂

    Like

  9. Inderdaad een mooi blog, ik ben het met je eens dat iedereen eigenlijk overal “geholpen” zou moeten worden. Al begrijp ik wel dat ze vrouwen met extreem overgewicht minder snel helpen, de gezondheidsrisico's zijn dan voor moeder en kind erg groot. Gelukkig kunnen zij iets aan hun overgewicht doen, jij kon er niks aan doen dat je de man van je dromen niet tegenkwam… En dat maakt het heel oneerlijk, ik kan me voorstellen dat dit bericht je erg aangrijpt. Extra genieten van je meisje!

    Like

  10. Toch kan ik me het wel voorstellen dat die bepaalde ziekenhuizen bezwaar maken vanuit hun overtuiging. Altijd handig om van stal te halen om moeilijke zaken niet te hoeven doen toch? En een beetje God te kunnen spelen zodoende.

    Wees blij dat jij de optie hebt gevonden waar het wel kon. Hoeveel kinderen zijn er niet geboren bij gezinnen waarvan ik denk..goh..iedereen kan 'zomaar' kinderen maken, niemand vraagt wat, maar wil je adopteren of op een andere manier je kinderwens vervullen, zit je opeens in een Ben jij een goede Ouder-molen. Ja, ik snap dat dit bericht je extra raakt.

    Neem me niet kwalijk dat ik dacht…Goh..kliniek zal wel op zwart zaad hebben gezeten dan.

    Like

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s