Eerste gesprek over de ontbrekende papa

“Mama isse mama en papa isse papa”  zei je vandaag.
“Welke mama en welke papa?” vroeg ik.
“Jij isse mama. En papa is voor anne kindjes hè?”  zei jij.
“Ja. Jij hebt alleen een mama.”
“Mama isse mama. Jij en ik. Isse vriendjes.”
En of we vriendjes zijn, klein meisje….!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in singlemum, Zonnekind. Bookmark de permalink .

7 reacties op Eerste gesprek over de ontbrekende papa

  1. Mammalien zegt:

    O, lastig, misschien, om daar over te praten? Weet je al hoe je e.e.a. gaat uitleggen? (Ik weet eigenlijk niet hoe jullie situatie is, maar weet wel uit ervaring hier dichtbij ons dat het prima kan gaan zonder dat er ooit een papa is geweest en dat je daar als kind prima mee leven kunt als de nieuwsgierigheid bevredigd is… )

    Like

  2. Lief dat je dochter je een vriendin noemt.

    Huisvlijt

    Like

  3. mm-iirraah zegt:

    Is inderdaad lastig onderwerp…

    Blijkbaar heeft mijn meisje zelf al een logische verklaring gezocht voor nu: papa's is voor andere kindjes…. Ik heb er niet veel over nagedacht over hoe ik eea ga uitleggen, behalve dan dat ik het niet ingewikkeld moet maken. We zien wel…

    Like

  4. Min of Meer zegt:

    Misschien dat ze ooit wel iets gaat missen omdat ze 'afwijkt'. Aan de andere kant is de realiteit dat er gezinnen in alle soorten en maten voorkomen, gelukkig. Ik denk wel eens dat het pas een probleem wordt als het voor de ouder ook een probleem is (als in moeilijk onbespreekbaar onderwerp), maar dat is psychologie van de koude grond….

    Like

  5. izerina zegt:

    ontroerend,zo'n uitspraak

    Like

  6. grandma zegt:

    aaach de lieverd

    Like

  7. mm-iirraah zegt:

    Dat is t vast… maar ik ben het wel met je eens… 🙂

    Like

Reacties zijn gesloten.