Raammeneer.

Vanuit mijn kantoor kijk ik uit op een gebouw. Met ramen natuurlijk. Ook aan de overkant zijn allemaal kantoren, van allemaal verschillende bedrijven. 
Achter één raam, dit raam namelijk, staat regelmatig een meneer naar buiten te staren, terwijl hij druk aan het bellen is.
Ik zwaai dan.
Het éénrichtings-zwaai-contact is er nu al een tijdje. Waarschijnlijk ziet hij me niet eens, dacht ik steeds. Maar voor de zekerheid zwaaide ik toch maar. Ik zwaai graag naar anonieme meneren. Naar anonieme mevrouwen ook trouwens. En kinderen zijn al helemaal leuk zwaaiontvangers. Die zwaaien vaak terug.
Daarnet stond hij er weer, de raammeneer. Ik zwaaide. En hij? Hij zwaaide terug…!
Als hij nu maar niet denkt dat ik verkering wil, dacht ik nog. Maar ach wat kan mij het schelen wat hij denkt. Ik zwaai morgen gewoon weer.

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in dagelijksedingen, werk. Bookmark de permalink .

4 reacties op Raammeneer.

  1. vlasje zegt:

    heerlijke zwaaierik!

    Like

  2. Ja, het kan goed zijn dat hij een oogje heeft op jou, hopelijk is 't een knappe meneer 😉

    Like

  3. Een dag niet gezwaaid is een dag niet geleefd! 😉

    Like

  4. Realmam zegt:

    haha 🙂 Aandacht doet iedereen goed!

    Like

Reacties zijn gesloten.