1011001. Dag 500

Op 20 juni 2012 startte ik met mijn day zero project, ofwel 101 doelen in 1001 dagen.
Ik ging als een razende van start met het bedenken en uitvoeren van leuke doelen.

Vandaag is het precies dag 500. Tijd voor een tussenstand? 25 doelen heb ik behaald. Dus in de helft van de tijd heb ik een kwart van de doelen behaald, dat belooft wat!
Maar… ken uzelf… deze dame heeft in Alles tijdsdruk nodig om iets af te ronden. Of om ergens überhaupt aan te beginnen. Daarom heeft ze ook een baan met gillende deadlines. Die ze onbekommerd dichterbij laat komen totdat het gaat wringen en krijsen in haar hoofd, waarna twee dagen keihard werkt om iets geweldigs op te leveren.

Zelfs voor het krijgen van een kind wachtte ik tot het bijnabijna te laat is…
Niets aan de hand dus jonguh!

(bovendien zijn er ook veel doelen die ik 10 keer of 30 keer van plan was te doen en waarbij ik halverwege ofzo ben. Komt goed komt goed…!).

Oh ja, ik hoefde niet alle doelen te realiseren lees ik… Jaja deze dame kent zichzelf!!

Doel 1: Een lijst maken met 101 dingen die ik de komende tijd moet of wil doen. Ik mag wel nog een aantal doelen open laten zodat ik die later nog kan toevoegen.

Ken uzelf, dacht ik dus. Laat ik vooral een aantal doelen open laten die ik later nog kan toevoegen. Een mens is veranderlijk immers. Doelen werden dus toegevoegd en soms ook stiekem veranderd. Ja hoor, ik speel vals met enthousiasme en dat zal ik blijven doen!

Het maken van de lijst was voor mij inspirerend. Natuurlijk is de inspiratie er niet iedere dag, maar ook in dagen of weken dat geen van de doelen mijn directe aandacht heeft, lees ik de lijst af en toe een keertje door. Ik ga nog veel leuke dingen doen, denk ik dan.

Doel 2: Een ander inspireren om ook zo’n lijst te maken.

In de periode dat ik zwanger wilde worden, zwanger raakte, zwanger was en een baby had, was ik Ergens Op Internet actief aan het bloggen. Bijna iedere week was er een update van me en ik hield het een paar jaar vol. Ik raakte in contact met andere vrouwen voor wie een kind krijgen ook niet zo vanzelfsprekend was. In de loop van 2013 was ik steeds minder vaak in dit clubje te vinden. Af en toe werd me door de dames gevraagd een teken van leven te geven, en sommige vrouwen verwees ik naar dit blog. Inmiddels heb ik officieel afscheid genomen van het blog en van deze periode in mijn leven.

Zonder dat ik mensen actief “inspireerde” een bucketlist te maken, kreeg ik op een dag een berichtje. Ik kon doel twee doorstrepen. Bij deze…!

Doel 6: regelen wat er na mijn overlijden gebeurt met dat wat ik achterlaat

Daar bedoel ik jou mee, genietkind… ik laat jou achter als ik dood ga….  
En dat moet je dus goed regelen als er geen papa is… Maar… mama gaat tot vervelens toe oud worden, let jij maar op…! 

Doel 7: Een rondreis door Normandië

Een paar keer blogde ik over de rondreis die ik ging maken, en ik was vast van plan om ook gedurende de reis veel te vertellen over wat we meemaakten. Helaas werd op dag 1 mijn smartphone gestolen. Het bleef dus stil hier. Maar… de reis heeft zeker plaatsgevonden en heeft me veel mooie herinneringen opggeleverd! Het was voor mij de eerste keer dat ik “alleen” op vakantie was. 

Nee niet helemaal alleen, lief klein minimeisje, jij was erbij! Maar mama moest het wel allemaal alleen regelen…    
Samen met zijn tweeën op vakantie beviel erg goed en smaakt voor altijd naar meer!

Doel 9: Een camper

Dat ik een camper wil, heb ik dit jaar pas besloten. Het duurt nogal lang, met jou erbij, om de tent en alle spulletjes in te pakken… Het beperkt me in de wijze waarop ik het liefst samen met jou op vakantie ga, al trekkend mooie dingen zien… 
Al weken zoek ik me suf op internet… Ik was verliefd op een campertje maar die ging aan mijn neus voorbij… Maar… hij gaat er komen!!

Doel 11. Leren stokhaken

Dat leerde ik. Ik vond het best leuk. Maar deed het sindsdien nooit meer… 

Doel 20. Mijn oude 101 dingenlijst pakken, die ik maakte op mijn 18e verjaardag, en dingen toevoegen aan deze lijst.

Het waren er veel minder dan 101. En de lijst doorkijkende, realiseerde ik me opnieuw dat wat ik al wist: mensen veranderen. Niet op alle punten. Nog steeds stem ik links, wat ik me op mijn 18e al voornam. En de tattoo is er gekomen. Maar nee, ik hoef niet meer te bungee jumpen. Ik vind klimmen wel spannend genoeg…. 
Een aantal oude doelen voegde ik echter wél opnieuw toe, zoals brood bakken, Venetië bezoeken en een lifter meenemen. En verder droomde ik weg bij de jonge vrouw die ik toen was….

Doel 22. Drie keer een vreemde aanspreken op asociaal gedrag.

Een doel dat voor mij niet zo moeilijk te realiseren was, bleek. Want ik doe dat. Ik zeg: “Meneer, u laat iets vallen!” als iemand de verpakking van zijn ijsje op de grond gooit. Ik zeg: “Volgens mij was deze mevrouw eerst!” als iemand voordringt bij de bakker. En ik zeg “deze stoel is toch zeker vrij” als iemand zijn tas op de lege stoel naast zich zet, in een volle bus.

Doel 23. Een naaimachine kopen en uitvinden hoe hij werkt.

Die kocht ik en ik vond het uit.

Doel 25. Ieder jaar minimaal twee goed passende BH’s kopen.

Sommige dingen neem je jezelf iedere ochtend voor, maar het komt er maar niet van. Ik behaalde dit doel in één koop, voor drie jaar vooruit!

Doel 30. Acht keer grasduinen op een rommelmarkt.

Oh wat leuk is dat toch, lekker een rommelmarkt bezoeken en snuffelen. Bijna alle kleren die jij draagt, mijn meisje, zijn tweedehands. Veel gekregen, veel via Mar.ktplaats, maar ook van rommelmarkten!

Doel 31. Een lifter meenemen.

Dat deed ik. Het was leuk en leerzaam!

Doel 41. Me nat laten regenen en dan warme chocomel.

Niet over geblogd. Maar het overkwam ons wél!

Doel 46. Een webwinkeltje openen.

Tja dat webwinkeltje… via Etsy opende ik het… Het bestaat nog steeds maar leidt een kwijnend bestaan… Misschien moet ik die zelfgemaakte dingen gewoon maar via M.Arktp1aats aanbieden….

Doel 52. Een verrassing voor oppasoma.

We gingen samen een leuk dagje uit!

Doel 54. Een oppas zoeken.

Dat was nog niet zo eenvoudig, die oppas vinden… Ik stelde en stelde het maar uit… Lastig omdat ik alleen ben samen met jou, mijn meisje. En als jij lekker ligt te slapen en mama komt thuis, dan kan ikd e oppas niet naar huis wegbrengen.
De oplossing bedacht ik in de examentijd, eerder dit jaar… Ik deed bij een paar huizen in de straat waar de vlag uithing een aardig kaartje in de bus. Nu is die oppas er dus, en ze woont maar zes huizen verderop!

Doel 67. Zelf erwtensoep maken. 

In mijn biologische pakketten zat héél vaak knolselderij. Best lekker. Ook iedere week. En als ingrediënt in de erwtensoep. Wat dus echt supermakkelijk zelf te maken is… 

Doel 79. Wildbreien.

Wat een leuk doel en wat wás het veel werk… 

Doel 81. Mijn badkamer oppimpen. 

Met oppimpen bedoelde ik eigenlijk: het rommelige hoekje aanpakken. En dat deed ik. Er staat nu een extra commode. Superhandig, aangezien de badkamer op de begane grond is. Lekker veel bergruimte, ook!

Doel 85. Tien dagen beeldschermloos leven. 

Als je op vakantie bent na twee dagen wordt je smartphone gejat, wordt dat opeens een stuk gemakkelijker!

Doel 88. Meedoen aan een swap.

Ja hoor, daar deed ik aan mee, aan die swap. Twee keer zelfs. Over de eerste keer schreef ik een blog. De tweede swap organiseerde ikzelf. Ik kreeg heel heel veel erg leuke dingen maar was Erg Ontevreden over wat ik maakte. Het was een worsteling. Ik had geen inspiratie. Dingen mislukten. Dus ik leerde daarvan. Ik doen niet meer zo snel mee, hoe leuk het ook is. Ik wil mensen niet te kort doen…

Doel 89. Lekker vaak zwemmen met mijn meisje.

Na wat aanvankelijke aarzelingen hebben we onze draai gevonden in het zwemgebeuren. Jij bent natuurlijk allang geen baby meer en dat maakt het een stuk makkelijker. We gaan nu gemiddels eens per twee weken, samen met twee vriendinnetjes: eentje van mijn leeftijd en eentje van jouw leeftijd. Heel erg leuk, jij spartelt erop los en vindt het ook geen probleem om af en toe kopje onder te gaan!

Doel 91. Drie keer een brief sturen aan mijn Foster Parents Kind. 

Ik kreeg geen reactie op mijn eerste brief en eerlijk gezegd was dat best een teleurstelling. Van mijn buurvrouw, die er verstand van heeft, begreep ik dat mensen in de regio van Alberta, handgeschreven brieven eigenlijk helemaal niets vinden. Ze willen formulieren en invuloefeningen, dat maakt dat ze zich belangrijk voelen. Ik heb dus sindsdien nog twee keer een brief verzonden die Foster Parents aan je verzendt als je start. Wederom niets meer gehoord. Daar gaat het niet om natuurlijk, dat ze vol dankbaarheid reageert… Maar toch… geen reactie vind deze fostermama een beetje moeilijk… 
Doel behaald, dat wel….

Doel 94. Leren tunisch haken.

Dat heb ik geleerd. Er is niet veel aan. 

Doel 95. Een abonnement op een biologisch groentepakket.

Ik nam het abonnement en was erg enthousiast. Dat enthousiasme werd eigenlijk steeds minder… Weinig afwisseling, aangevreten groente die niet meer echt eetbaar was, en zand. Heel veel zand. Overal. Bijna niet weg te krijgen… Ik stopte er een klein jaar later mee. Misschien binnenkort toch maar eens een andere leverancier proberen….

Doel 98. Die éne mooie reis.

Die maakten we!

Nee zeker lang niet alle doelen heb ik al gerealiseerd! Wat een mooi vooruitzicht…!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in 1011001. Bookmark de permalink .

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s