Dromen over wonen

 (De foto’s op deze pagina zijn niet van mijn huis. Nog niet…)

Best een leuk huis heb ik.
|| french farmhouse

Ik kocht het in 2007 samen met de man met wie ik toen nog dacht samen oud te worden. Dat is helaas niet gelukt. Nog geen jaar later woonde ik alleen.
Maar daar gaan we het niet meer over hebben.

Love this!

Het was best lastig om alleen achter te blijven met zo’n erfenis. Dit huis was onze droom die we samen hadden. Er zit bijvoorbeeld een hele grote tuin achter. Heel leuk, maar best veel werk voor iemand die er alleen woont en ook nog eens een veeleisende baan heeft..

Die baan werd iets minder veeleisend, maar er kwam wél een kind bij. Niet van ons samen, die droom was ook voorbij. Maar een droomkind is het wel geworden…

In de tussentijd had ik een haatliefde relatie met het huis. Het is een goed huis een prima huis. Maar eigenlijk is het niet helemaal mijn huis, ook nooit echt geworden. Zonder dat er echt is mis mee is overigens… Twee jaar geleden liet ik wat kleine verbouwingen uitvoeren en vorig jaar is het helemaal opnieuw geschilderd. Ik kom graag in de tuin, een klein paradijsje op de grens van verwildering. Prima prima mijn huis..

Nu jij wat groter aan het worden bent en nu duidelijk is dat je geen broertje of zusje meer zult krijgen, ben ik opnieuw over dit huis aan het nadenken geraakt.
l ik hier blijven wonen?

Wil ik dat jij hier opgroeit?

En het antwoord is “nee”. Ik wens jou een andere kindertijd toe dan die je hier kunt krijgen. Het liefst gunde ik je broertjes en zusjes, maar ik settle met een kinderrijke buurt waarin jij veilig buiten kunt spelen en niet persé hoeft af te spreken, hoeft te regelen, dat er iemand is voor jou om mee te spelen. Dat wordt lastig in dit huis.

Dus sinds een paar maanden kijk ik om me heen en denk ik na. Waar wil ik wonen, wat vind ik belangrijk? Hoe wil ik wonen?

We hebben al heel wat fietstochtjes gemaakt en buurten leren kennen, de laatste tijd. En zonder dat ik haast heb, worden de ideeën steeds duidelijker.

Het wordt een goedkoper huis dan dat ik nu heb. Op een kleiner stukje grond. Natuurlijk zon in de tuin en een plek om de hangmat op te hangen en voor jou een plek voor je zandbak. Groot hoeft het huis niet te zijn. De optie voor pleegkinderen wil ik open laten dus heel klein nu ook weer niet.

En het belangrijkste, voor jou maar ook voor mij: ik wil wonen in een buurtje. Een buurtje met mensen die elkaar kennen en willen kennen. Zodat ik eens spontaan bij een buurvrouw langs kan gaan voor een wijntje of misschien wel met zijn allen neen buurtbarbecue. Zodat jij maar de deur uit hoeft te gaan om kinderen tegen te komen om mee te spelen, zonder hard rijdende auto’s en zonder dat je dat een dag tevoren via school hebt hoeven te regelen…

We gingen fietsen in Malden en oh wat het je daar leuke buurtjes…

Maar… uiteindelijk… werd ik pas écht heel enthousiast toen ik de plannen zag van plantjevlag .

Ja. Dat wil ik.

Vorig jaar ben ik al begonnen met het sparen en extra aflossen van de hypotheek, want tja, waarschijnlijk is het huis een stuk minder waard geworden en ik wil niet met een restschuld blijven zitten…
Ik spaar en pot!

En oh wat ben ik enthousiast aan het nadenken over hoe ons huisje eruit moet zien!!

Tree House - France

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in dromen, geld, singlemum, toekomst, wonen. Bookmark de permalink .