De laatste dagen

We gaan toch maar niet naar Santa Cruz. Na de afgelopen drukke dagen en zeker de vermoeiende wandeling, kan ik het je niet aandoen om opnieuw op sjouw te gaan. We blijven dus lekker lui bij het huisje. Het is heerlijk heerlijk weer, de wind is helemaal weg. We spelen pakkertje rond het huis. Wat kan jij toch snel kruipen met je kleine beentjes. Ook stappen stappen is favoriet, maar ik kan je er niet toe overhalen om eens los te staan of met één handje vast, te gaan stappen. Maakt niet uit meisje, jij mag zelf je tempo bepalen.

En ja, we gaan op zoek naar de vrouw die naar wijn rook en die me de eerste avond zo lief wilde helpen.
Helaas kan ik de weg niet meer terug vinden naar haar huis. Jammer, maar het zal toch blijven bij die éne ontmoeting op kerstavond!

Er wordt druk gekletst vandaag. De hele week is ‘hoppetee!’ je favoriete woord. Dat komt natuurlijk omdat ik het zo vaak tegen je zeg, als ik je optil bijvoorbeeld.

Paas aan het einde van de dag gaan we even naar Tazacorte. Ik wil namelijk toch heel graag, na steeds zelf gekookt te hebben, wat Palmarese lekkernijen voorgeschoteld krijgen in een restaurant!

Ik bestel tapas, maar eerlijk gezegd valt het een beetje tegen. We worden weggemoffeld in een hoekje achter een plant en het duurt erg lang totdat de bestelling komt. Eerlijk gezegd heb ik weleens lekkerdere tapas gegeten en snap ik niet waarom het zo lang duurde. Jij hebt het eigenlijk wel al gehad tegen de tijd dat het eten er is. Je eet een hapje met me mee, maar het is goed dat ik voor jou een banaantje en wat brood heb meegenomen want de meeste hapjes vind je niet zo lekker.
Gelukkig zijn er ter afleiding voor jou veel katten om naar te kijken terwijl ik toch wat gehaast mijn tapas eet. Je bent aan je bedje, toe, lief meisje!

En dan, de volgende dag, is de week alweer voorbij! Jij speelt zoals altijd kletskousend en zingend, terwijl ik alles inpak en het huisje een beetje schoonmaak. We vertrekken pas om kwart voor 7 ’s avonds dus kunnen we toch Santa Cruz bekijken.
Het is bewolkt en zelfs een beetje regenachtig aan de andere kant van het eiland. We nemen de toeristische route maar bovenop de berg is het te mistig en kil om er te picnicken.
Santa Cruz is een mooi stadje. We hebben de hele dag om het te bekijken, dus na al een paar keer hetzelfde rondje gelopen te hebben duiken we wat winkeltjes in. Ondanks het regenachtige weer is het mooi genoeg om een boccadillo te eten op een terrasje. Jij smult lekker met mij mee.

De vlucht terug is niet iets waar ik naar uitkijk, zeker niet na die vermoeiende heenreis. Maar eigenlijk gaat het best goed. Geen vertraging deze keer, en… hoera, de stoel naast ons is leeg. Jij hebt dus je eigen stoel waar je lekker op draaikont en op ontdekking gaat. Je speelt kiekeboe met de achterbuurvrouw en ook de mevrouw naast je speelt met je. Om 9 uur ’s avonds val je bij mij op schoot in slaap, nadat ik samen met je het boekje met de liedjes heb gelezen.

Als het nieuwe jaar 10 minuten oud is komen we aan.

Heel Nederland steekt vuurwerk voor jou af: hoera, Zonnekind is terug in het land!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in genieten, singlemum, vakantie, Zonnekind. Bookmark de permalink .