Mijn eerste naaiproject

Ik was echt en vast van plan om echt netjes wat tutorials te doen (gelukkig kan dat nog steeds). Maar toen ik erachter kwam dat de bandana van Zonnemeisje kwijt was en de hoedjes allemaal te groot, had ik een opdracht.

Ik ging een bandana naaien.

En ja ach dat kan ik best zonder enige voorkennis en enig idee. Ik heb toch immers een naaimachine, en die doet het werk?!

Het stofje had ik al. Een jurk van mezelf die eigenlijk gewoon te bloot / te klein (lees: er komt wat uitgepuild…) was. Maar het was zo’n vrolijk stofje!

De schaar erin dus!
(Note to myself: een fatsoenlijke stofschaar kopen. Dat gepruts met die schaar die ik nu gebruik is helemaal niks…).
Het eerste plan: omzomen, leek me toch wat lastiger dan ik in eerste instantie dacht. Hoewel de tip die ik las in een tutorial van bymiek (jaja ik heb ze wel gelezen) daarin denk ik wel essentieel is: veel strijken tussendoor!
Handiger leek het me om twee stofjes op elkaar te naaien en om te keren, en vervolgens het randje nog eens te naaien, zodat je geen rafels krijgt.
Dussssss. Ander stofje erbij…. (gewoon een wit stofje, ik heb namelijk nog zo goed als geen voorraad behalve oude kleren van mezelf, maar dan valt alle tricot af!).
In alle enthousiasme heb ik helaas niet zo veel foto’s gemaakt van het hele proces. Maar goed, er is ook niet zo veel te zien aan een wit stofje.
Om het ingewikkeld te maken, heb ik wel nog twee bandjes gemaakt van alleen de bedrukte jurkjes-stof. Om vast te naaien aan de driehoek zodat ik de bandana ook goed om Meisjeshoofdje heen kan knopen.
Ik heb veel geleerd. Naald in de stof houden als je om de hoek gaat. Voetje omhoog, draaien, voetje ook weer omlaag. Omlaag dus, niet vergeten…
En bovenop dat spoeltje zit een handig lipje waardoor je niet de hele uhmmmm. spoelkamer? spoelhuis? Spoelklok (dat ding waar het spoeltje in zit) (heet het eigenlijk wel spoeltje? Dat kleine platte klosje?)
Kortom het kan handiger daaronder in die naaimachine…
en ja, strijken tussendoor helpt.
Opmeten was geen verkeerd idee geweest. dan was de bandana nog iets lager gekomen achter op haar hoofdje (het kan nu nét…!)
Ik ben er met kleine frustratiepauzes ongeveer twee uur mee bezig geweest. Gelukkig besefte ik vantevoren al dat ik mezelf de tijd moet gunnen en dat het vooral leuk moet blijven. Dus het bleef wél leuk!
Maar het resultaat???
Best netjes. Voor een eerste keer…

Komend weekend weer iets maken. Want het lijkt me héérlijk er net wat meer handigheid in te krijgen…
(en mijn meisje… haar staat álles goed!!)
 

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in 1011001, naaien. Bookmark de permalink .