werkende mama

Tja en toen zat ik al de hele ochtend op kantoor zonder mijn superbaby in de buurt.

En hoewel ik liever thuis zat, is het toch niet zo erg als dat ik had verwacht.

Gisteren had jij een off day. De hele dag zat je iets dwars: je wilde wel poepen maar er kwam maar niets. Echt heel zielig: een wringend, kreunend en persend babytje dat steeds opnieuw hartverscheurend begon te huilen. Ik kreeg je gelukkig wel heel goed rustig door je een speentje te geven en je tegen me aan te houden. Dan deed je een hazeslaapje, werd wakker, keek even vrolijk en pienter om je heen, waarna het gewring en gepers weer begon.

Eigenlijk heb je dus de hele dag geslapen. Ik vond het wel gezellig, mijn slapende meissie de hele dag tegen me aan, lekker knuffelen. Maar voor jou was het natuurlijk niet leuk! Gelukkig dronk je wel nog goed. Ik zag erg op tegen de nacht (na de hele dag slapen verwachtte ik een hele wakkere dochter) maar de nacht ging eigenlijk supergoed! Zonder dat je ingebakerd was, heb je prima geslapen. Je werd om 2 uur wakker, maar ik vond dat eigenlijk een beetje te vroeg, dus toen ik je gebabbel en kleine kreetjes hoorde, dacht ik: “laat ik even afwachten”. Uiteindelijk werd ik weer opnieuw wakker om half vijf. Toen lag je nog steeds te babbelen en wat geluidjes te maken, dus heb ik je alsnog gevoed. En vanmorgen had ik eigenlijk een wekker hoeven zetten: het was de eerste keer dat mijn lieve dochter me niet heeft gewekt tussen 6 en 7!

Kortom: jij hebt er alles aan gedaan om mama thuis te houden vandaag: zielig zijn gisteren en stiekem doorslapen zodat ik te laat zou zijn. Vanmorgen was je alleen maar aan het stralen en aan het lachen, en daarmee maakte je het me nóg moeilijker om in de auto te stappen.

Maar goed… Er moet geld verdiend worden zodat moeder en dochter niet over een half jaar in de bijstand zitten, het huis hebben moeten verkopen en naar de voedselbank moeten. En de economie moet natuurlijk draaiend worden gehouden, iemand moet het doen! Dus ben ik toch maar gegaan… Ik heb ook besloten dat ik, in plaats van dat ik me zielig vind vanwege de korte tijd dat ik “vrij” ben geweest vergeleken met andere vrouwen, blij moet zijn dat ik niet al een week na jouw geboorte al aan de slag moest…

Nog een uurtje of twee werken en dan mag ik weer naar huis, naar mijn kleine schat toe!!

Over mariimma

Alleenstaande moeder en ZZP-er die stukje bij beetje steeds meer financiële vrijheid ervaart.
Dit bericht werd geplaatst in singlemum, werk, Zonnekind. Bookmark de permalink .